.

تبلیغ بالای قطعه

.
سه شنبه، 7 مهر 1394
خواننده: 
آهنگساز: 
ترانه‌سرا : 
علیرضا باران
تنظیم‌کننده : 
آرش زمانیان
میکس و مستر: 
محمد خرمی‌نژاد
تهیه‌کننده: 
علی اوجی
طراح: 
پروانه صانعی
plays 299251

دیدگاه‌ها

ارش3
123.1.77.83
چهارشنبه 8 مهر 1394 - 14:28

دااااریم انقد خوب و عااالی؟؟؟
سلطان راااک ایران

چهارشنبه 8 مهر 1394 - 18:31

عجب چیزایی میخونه این رضا یزدانی میگه قد ۳۰۰سال بریم تو غار بخوابیم. مثل همیشه متفاوت

ALI VAHID
251.201.150.110
پنجشنبه 9 مهر 1394 - 02:34

عالی بود

alireza mirazizi
91.174.12.183
پنجشنبه 9 مهر 1394 - 14:14

واقعا از چی این شعرهای در پیتی براش جالب که میخونه؟ اصلا بعد از البوم خاطرات مبهم همش خارج داره میره فقط چسبوندن یه سری کلمه که خودش حس میکنه نوستال هستن به زور اوردن تو قالب شعر!!!!!!!!!!!!!!!

کامیاب قائمی
232.58.157.158
جمعه 10 مهر 1394 - 23:13

خیلی خوب بود. نکته ی خوبش این بود که به نظرم نسبت به کارایه قبلیش ملودیه متفاوتی داشت.
تنظیم جالبی هم داشت.

ماهان
122.143.142.208
شنبه 11 مهر 1394 - 02:58

چقدر خوبه این
مخصوصا گیتارالکتریک با پرکاشن چقدر حرفه ای

محمد زیاران
243.78.221.214
دوشنبه 13 مهر 1394 - 08:55

سلام
از نظر بنده موسیقی اهنگ بد نبود ولی اقای یزدانی چرا انقدر تاکید به خوندن این نوع ترانه ها دارن؟ ! یا میخوان عده خاصی که به این نوع ترانه علاقه دارن رو جذب کنه ، یا اینکه دارن طرز فکر جدیدی رو به مغز مردم وارد میکنن ؟ در هر صورت اقای یزدانی و اقای اوجی شما نسبت به مردم باید احساس مسولیت کنید و هر ترانه و اهنگی رو اجرا نکنید ، من رضا یزدانی رو دوست دارم که با استاد کارن همایون فر کار میکرد و به مخاطب احترام میزاشت و ترانه و اهنگ باهم لذت بخش بود ،
در کل رضا یزدانی رو دوست دارم و امیدوارم با خوندن اهنگ هایی در اینده دوباره به اوج برگرده ،

افزودن یک دیدگاه جدید

Plain text

  • هیچ تگ HTML ی مجاز نیست.
  • آدرس صفحات وب و آدرس‌های پست الکترونیکی بصورت خودکار به پیوند تبدیل می‌شوند.
  • خطوط و پاراگراف‌ها بطور خودکار اعمال می‌شوند.
CAPTCHA
This question is for testing whether or not you are a human visitor and to prevent automated spam submissions.
 
متن ترانه
بس که رسیده اینجا به استخون من کارد
بهم بزن سکتو بشکن تن تابوتو

میون شرق وحشی میخوام برات کابوی شم
میخوام بدزدمِتو شاهزاده ی ترور شم

افسانه رو دوئل کن بدبختیامو ول کن
بیا قد سیصد سال بریم تو غار بخوابیم

حداقلش اینه سه قرن بی عذابیم
چشماتو رو هم بزار خارج میشیم از مدار

رو دنده ی لج من بند اومده اتوبان
کنارمی دوباره تو جنگل سی سنگان

رفتن همیشه رفتن خط زمانو بشکن
قدم بزن تو پارک رویای فرضی من

تنت یه سرزمینه با خط مرزی من
بی تو روان پریشم نذار .... جهنمی شم

درست مثل یه فیلمه ارزو هامو ببین
یخورده مهربون باش اندازه ی یه دلفین

تئاتر زندگی رو خوب بازی میکنی تو
شبیه درب و تخته باهات چه جورو جفتم

نزار تو راه رویا پیلی پیلی بیوفتم
بدون حسرتو کاش هم قدم خودم باش