موسیقی ما - جواد رهبر: جیمی پیج با شنیدن ترانه «Baby Let's Play House» از الویس پرسلی تصمیم گرفت کار نواختن گیتار را به صورت جدی آغاز کند. هدف اولیهاش در حرفه نواختن گیتار این بود که بتواند به ترکیبی از راک و بلوز دست پیدا کند. کار پیج با حضور در گروه «The Yardbirds» به اوج رسید و از دل همکاری با این گروه و تلاشهای خود او بود که گروه افسانهای «لِد زپلین» در کنار رابرت پلنت (خواننده)، جان پل جونز(گیتار بیس) و جان بونهام (درام) در سال 1968 شکل گرفت.
موسیقی ما - جواد رهبر: جیمی پیج با شنیدن ترانه «Baby Let's Play House» از الویس پرسلی تصمیم گرفت کار نواختن گیتار را به صورت جدی آغاز کند. هدف اولیهاش در حرفه نواختن گیتار این بود که بتواند به ترکیبی از راک و بلوز دست پیدا کند. کار پیج با حضور در گروه «The Yardbirds» به اوج رسید و از دل همکاری با این گروه و تلاشهای خود او بود که گروه افسانهای «لِد زپلین» در کنار رابرت پلنت (خواننده)، جان پل جونز(گیتار بیس) و جان بونهام (درام) در سال 1968 شکل گرفت.
پیج با نوآوریهایش در نواختن گیتار دو دسته گیبسون در همین گروه بود که توانست ثابت کند گاهی اوقات اهمیت یک گیتاریست کمتر از خواننده اصلی که نیست هیچ، حتی شاید حضورش دورانسازتر هم باشد. سولویی که او برای ترانه «پلکانی به بهشت» اجرا کرد، در نظرسنجیها بارها به عنوان بهترین سولوی گیتار تاریخ موسیقی شناخته شده است. بعدها در دهه هشتاد نمونه دیگری برای اثبات اهمیت گیتاریستها ظهور کرد؛ اسلش، گیتاریست گروه گانزان روزز، هم نشان داد گاهی گیتاریست صرف بودن چقدر مهم است.