پويا نیكپور:
عمر مفيد خواننده‌ها 10 سال است!

موسیقی ما - كمتر كسي است كه آهنگ «وايسا دنيا» با صداي رضا صادقي و «بركت» با صداي محمد اصفهاني را نشنيده باشد. آهنگساز اين قطعات پويا نيكپور است كه عرصه موسیقی را از پنج سالگی آغاز کرده است و از سال ۱۳۷۱ در حوزه موسیقی الکترونیک به فعالیت پرداخت که منجر به کار در عرصه فیلم، سریال و مستند شد. ازجمله سریال‌هایي كه نيكپور براي آنها كار ساخته است؛ خط قرمز، پنجره، مثل همیشه و... است.

«آب و آتش» اولين تجربه آهنگسازی نيكپور است. بعدها در آلبوم شكوه عشق و عطر مهر با صداي عليرضا افتخاري همكاري كرد.پويا نيكپور ازجمله آهنگسازاني كه از بيش از 30 سال پيش در حوزه موسيقي با كار با خواننده‌هايي مانند محمد اصفهاني، عليرضا افتخاري، رضا صادقي و.... پا به عرصه موسيقي گذاشت. نيكپور براي اولين بار با آلبوم «راه بي‌پايان»؛ تجربه‌اي در عرصه خوانندگي براي خود كسب كرد.

اين آلبوم تا پايان شهريور در بازار موسيقي عرضه مي‌شود.نيكپور كه انتشار و پخش آخرین آلبوم‌اش تا پیش از«راه بی‌پایان»؛ هفت سالي زمان برده است؛ درباره اين فاصله زماني مي‌گويد: در طول این هفت سال؛ آن قدر براي ديگران خوانده‌ام که دیگر فرصتی برای آلبوم خودم باقی نماند. حتی این آلبوم هم با برنامه‌ریزی قبلی تهیه نشد بلکه هریک از قطعات آن؛ جداگانه ضبط و آماده شدند.

درنهايت به این نتیجه رسیدم که آثار؛ قابلیت بسیار برای جمع‌آوری در قالب یک آلبوم را دارند پس آن را آماده کردم تا توسط موسسه گلچین پخش و روانه بازار شود.

او درباره تب خوانندگي رايج در كشور بخصوص نسل جوان كه برخي پایین بودن دستمزد آهنگسازی نسبت به خوانندگی را از دلايل آن ذكر كرده‌ و معتقدند مسئوليت يك آهنگساز كه اثر را ساخته و درنهايت تنظیم می‌کند بسيار بالاست اما درنهایت عمده شهرت و دستمزد به خواننده می‌رسد، نيز مي‌گويد: عمر مفید خوانندگی در دنیا درنهایت 10 سال است. اما یک آهنگساز می‌تواند تا آخرعمر كار کند و ازاین راه امرار معاش کند. در نگاه ساده‌تر نيز اگرچه اغلب آهنگسازان بزرگ و سرشناس حتي آنها كه در خارج از مرزهای کشور زندگی می‌کنند، درنهايت وقتي قرار است زندگي خود را تامين كنند گاه خوانندگی را نيز تجربه مي‌كنند اما درباره من ماجرا ماجرا متفاوت است. از سال 72 به شکل حرفه‌ای روی تیزرها و سپس در گروه «آور» خوانده‌ام كه آن را فعالیت جدیدی درشمار كارهايم قرار نمي‌دهد.

نيكپور كه از ملودي‌هاي ايراني در آثار خود استفاده مي‌كند؛ درباره رويكرد آثارش كه به نوعي نو و برپایه جاز هستند نيز مي‌گويد: استفاده از ملودي‌هاي مشهور ايراني در آثارم به سال‌ها پيش برمي‌گردد. در آن زمان؛ كاري در يك فرهنگسرا اجرا كردم كه از ملودي‌هاي ايراني در آن بهره برده شده بود. اين شيوه؛ كنكاشي در بحث تطبيق موسيقي در ملودي‌هاي غني ايراني بود كه بعدها ادامه يافت.

اين آهنگساز درباره سبك موسيقايي«راه بی‌پایان» نيز مي‌گويد: تلفيق ميان موسیقی ایرانی با ملودی‌ها ایرانی و غربی با جاز و سازهای غربی، در آلبوم بكار گرفته شده است. در آن از تحرير ايراني وغربي بهره گرفته شده است. درنهايت كار هم از صداي ساكسيفون استفاده كرده و هم سه تار.

نيكپور مي‌گويد: «راه بي‌پايان» مجموعه‌اي از آثاري كه شبيه هم نيستند. شايد به اين دليل كه در آن به دنبال رقابت نبودم بلكه تجربه را سرلوحه كاري قرار داده‌ام. در این آلبوم تلاش شده؛ موسيقي به شكل تلفيقي از موسيقي كشورهاي مختلف ارايه شده و در اين راه از موسيقي پاپ انگليس و آمريكا هم الگو گرفته شده است. پاپ فرنگي از اين منظر زيرمجموعه‌ای است از موسيقي كلاسيك و پاپ.

او در تعريف موسيقي تلفيقي نيز مي‌گويد: امروزه تعاریف درهم ریخته و هرکس ساز خود را می‌زند اما در یک تعریف جامع و کامل و درعین حال علمی؛ موسیقی«فیوژن» که در ایران به «موسیقی تلفیقی» ترجمه شده؛ به گونه‌ای از موسیقی اطلاق می‌شود که از تلفیق دو یا چندگونه موسیقایی پدید می‌آید. این تلفیق می‌تواند در ریتم، هارمونی، فرم‌های ملودیک آوازی و سازی یا استفاده از ساز، نمود پیدا کند. در حقیقت این نوع موسیقی قصد دارد با بکارگیری عناصر سازنده‌اش؛ علا وه بر تداعی ویژگی‌های دو سبک یا دو فرهنگ مختلف، اثر منحصربفردی را در شنونده ایجاد کند. در یک نگاه کلی شاید بتوان بسیاری ازسبک‌های مختلف موسیقایی امروز را در شاخه موسیقی « فیوژن» جای داد. احساس فیوژن هم از زمانی خلق می‌شود که یک هنرمند نگاه خلاقانه و آزادانه‌تری به پدیده‌های اطرافش پیدا كرده؛ سعی می‌کند با تلفیق عناصر متفاوت و حتی به ظاهر متضاد، اثر جدیدی را خلق کند. به بیان ساده‌ترعلاقه شخصي و جوشش موسيقي درونی‌ای که یک محقق یا دانشجوي موسيقي به دنبال آن است؛ اگر ترکیب شود، می‌شود موسیقی تلفیقی.

و بعدهم اضافه مي‌كند: اگر من يك كار موسيقي كلاسيك داشته باشم اما از شهرام ناظري هم بخواهم در آن حضور داشته باشد، این یک نوع موسیقی تلفیقی است اما نوع دوم آن که در دنیا متداوال تراست، world موزيك نام دارد. درحقیقت يك موسيقيدان تلفيقي بايد تسلط در ساخت و اركستربندي داشته باشد زیرا تلفيق در موسيقي اين نيست كه براي مثال موسيقي جاز را با موسيقي سنتي ايراني مخلوط كرد بي‌آنكه از هرکدام ازآنها شناخت کافی و لازم داشت بلکه در موسيقي فيوژن و راك يا جاز باید آهنگساز و موسيقيدان سواد و تجربه بسیار بالايي داشته باشد.

 اگر آهنگساز چنین اثری؛ تجربه‌اي زيرده سال داشته يا سواد كافي نداشته باشد؛ بی‌تردید انجام كاربرایش ميسر نيست. به همین دلیل است اگر كسي سواد علمي موسيقي نداشته باشد و هارموني نداند، هرگز مجاز به تلفيق موسيقي نيست و نمی‌تواند چنین كند. بزرگاني مانند سِلن دِيون، بوچِلي و... خواننده‌هاي اپرا هستند كه موسيقي خود را با پاپ تلفيق كرده‌اند. درنهايت هرکسی توانایی و شهامت چنین کاری را ندارد.

منبع : ایلنا

به روز شده در : يکشنبه 7 شهريور 1389 - 21:52