یک پرونده؛ سلطان پاپ
اوباما مدیون مایكل جكسون است

این موضوع كه هركس برای شهرت در یك عرصه بزرگ، نیازمند واسطه است امری بدیهی است؛ اما این جریان این بار در قالب پیوند هنر و سیاست به وقوع پیوست و مایكل جكسون واسطه ورود یك سیاهپوست دیگر به نام باراك اوباما به عرصه سیاسی آمریكا شد. البته اینكه در دنیای سیاست، سیاستمداران با استفاده یا سوء استفاده از شهرت هنرمندان خود را به مردم معرفی كنند امری بدیهی است و در اغلب موارد توانسته انددر این رهگذر به گونه ای رای مردم را با خود همراه كنند. بگذریم. سخن از مایكل جكسون است و ما چه بخواهیم و چه نخواهیم این واقعیت را باید بپذیریم كه او در صحنه موسیقی پاپ طرفداران بسیاری را به خود جلب و موسیقی پاپ را دگرگون كرد و همین شهرت باعث شده بود مردم آمریكا چشم خود را به سیاهپوست بودن وی ببندند و تغییر نگاهی كلی برای جامعه آمریكا درباره سیاهپوستان بوجود آید. حقایقی درباره زندگی این خواننده كه پنجشنه شب گذشته با ایست قلبی در سن 50 سالگی چشم از جهان فروبست ما را بیشتر با وی آشنا می كند.
مایكل جكسون در 29 آگوست سال 1958 در خانه پدری كه كارگر فولادسازی و سیاهپوست بود به دنیا آمد اما در دهه 1990 تغییراتی در خود بوجود آورد كه مهم ترین آنها كمرنگ تر شدن رنگ پوست و تغییر بینی اش بود. جكسون می گفت كه دچار بیماری لك و پیس است و از بی نظمی از دست دادن پیگمانتاسیون (جمع شدن رنگدانه ها در نسوج ) رنج می برد اما واقعیت این است كه او از سیاهپوست بودن خود ناراحت بود.
لارنس تولیوهكه چهار دهه در مركز لس آنجلس به شغل آرایشگری اشتغال دارد؛می گوید: هر دو زن سابق جكسون سفیدپوست بودند و به نظر می آمد كه هیچ یك از سه فرزند وی خون سیاهپوست ها را در رگهایشان ندارند. وی افزود: این مطلب عیب ندارد - خیلی از سیاهپوست ها كارهای متفاوت دیگری می كنند - اما این دلیل دیگری است كه او از آنچه كه بود خوشش نمی آمد. این آرایشگر می افزاید: نمی دانم چرا؟ شاید مشهور بودن سخت است اما هنگامی كه او کلیپ مرد درون آینه (یكی از آهنگهای جكسون ) را می دید، از آنچه كه می دید خرسند نمی شد.
نكته دیگری كه باید درباره او متذكر شد این است كه تا پیش از ورود باراك اوباما به كاخ سفید به عنوان رییس جمهوری سیاهپوست، جكسون با نفوذترین شخصیت آمریكایی آفریقایی تبار بود. شین دیدی كومبر یكی از شخصیت های مهم دنیای موسیقی آمریكا معتقد است كه جكسون را می توان یكی از دلایلی شمرد كه اوباما اكنون رییس جمهور است. نكته بسیار مهمی در این زمینه وجود دارد كه یك فعال سیاسی با اینكه مدتها در مجلس آمریكا حضور داشته و كمتر مورد توجه بوده ولی به دلیل سیاهپوست بودنش - آن هم در كشوری كه با وجود ادعا همچنان از پدیده تبعیض نژادی رنج می برد چندان شهرتی نداشته است - یك شبه ره صد ساله می پیماید و رئیس جمهور آمریكا می شود.
از این رو باید گفت كه مایكل جكسون جاده پرفراز و نشیب و خطرناك تبعیض نژادی و نگاه تند آمریكایی ها را صاف و ملایم كرده تا حركت اوباما به سمت كاخ سفید سرعت گیرد و با موفقیت روبرو شود.
خواننده فقید آمریكایی در دوران حیاتش كه در 51 سالگی پایان یافت 50 كنسرت در نقاط مختلف جهان برگزار كرد و 750 میلیون صفحه موسیقی فروخت كه حتی در دوران جهانی سازی نیز یك پدیده محسوب می شود. مرگ این خواننده حتی اخبار مربوط به انتخابات ایران را كه صدر اخبار كشورهای جهان بود تحت تاثیر قرار داد و خبر اول شبكه های رسانه ای جهان شد. شركت كانادایی Communication Influence كه رسانه های 160 كشور جهان را بررسی می كند اعلام كرد كه مرگ جكسون خبر اول مطبوعات جهان به جز چند كشور بود. یكی از كارشناسان مسائل نژادی آمریكا به نام لورو لوییس معتقد است كه جكسون یك هنرمند سیاسی به مفهوم اهل نقد و بحث بلكه به صورت یك بشردوست بود كه عقاید خود را از طریق كارهایش مثل سیاه یا سفید (1991) ابراز می كرد. این كارشناس معتقد است كه با وجود مطالب درست و نادرستی كه درباره وی گفته شده است، آمریكایی های آفریقایی تبار در مورد مرگ وی برخورد مثبتی داشتند چیزی كه در خارج از آمریكا زیاد مشهود نیست.
دیپاك چوپرا از چهره های فرهنگی آمریكا كه كتابهایی از وی به فارسی نیز برگردانده شده و دوست جكسون است، گفته كه این خواننده داروهای پزشكی زیادی مصرف می كرد و كسی نباید او را مقصر بداند. وی افزود: جكسون قربانی شرایط، تصویر پیكرش و جنجال های دیوانه وار رسانه ای دور و برش بود. خیلی ها یكی از عوامل مرگ جكسون را ناشی از داروهای قوی زیادی می دانند كه وی برای تسكین خود مصرف می كرد؛ اما علت مرگ وی هنوز یك راز محسوب می شود و تا چند هفته دیگر كه پزشكی قانونی آمریكا نظر خود را در این ارتباط اعلام كند، همچنان سربسته باقی خواهد ماند.
و سرانجام اینكه جكسون اولین و آخرین پدیده دنیای هنری آمریكا و غرب نیست. مرگ او و امثال او پایان زندگی آنها نیست؛ آثار آنها باقی است و خواهی نخواهی تاثیر خود را تا مدت های نامعلوم بر روی جوانان و طرفداران این نوع موسیقی باقی خواهد گذاشت.
نكته قابل توجه اینكه دست اندركاران فرهنگ و جامعه ایران باید بكوشند تا با استفاده از ابزارهای مناسب سد محكمی برای مقابله با اینگونه تهاجم های فرهنگی كه جوانان كشورهای مختلف بویژه شرقی و مسلمان را هدف قرار داده اند، ایجاد كنند.
شاید، مرگ این خواننده نه پایان كه آغاز مبارزه ای سخت و درازمدت برای پاسداشت از ارزش های انسانی و پرهیزكارانه باشد.

منبع: خبرگزاری جمهوری اسلامی