تابستان یوتو
نويسنده : رضا بهرامی‌نژاد

مدت‌ها بود که هیچ آلبوم راکی نتوانسته بود تا این حد ذهنم را درگیر کند و قول می‌دهم تا سرحد مرگ احساساتی بنویسم در معرفی موسیقی‌ای که یکی از معدود انرژی‌های من بود در این تابستان. آلبوم No Line On The Horizon آخرین آلبوم گروه «یوتو» است که در اوایل سال میلادی جدید به بازار آمد و از همان ابتدا تمام قله‌ها را فتح کرد. یوتو و رهبرش «بونو» به‌راستی این‌بار از دل آزمونی خودخواسته سربلند بیرون آمده‌اند. این آلبوم حاصل پنج سال سکوت این گروه و اصرار برای تکرار نکردن خودشان بعد از آخرین آلبوم موفق استودیویی‌شان در سال 2004 با نام How To Dismantle An Atomic Bomb بود که بهترین آلبوم سال نیز شناخته شد.
از نقاط برجسته این کار جدید یوتو، ردپای پررنگ «برایان انو» در آن است که از غول‌های موسیقی محیطی و موزیک راک الکترونیک محسوب می‌شود.صداهای انعکاسی و فضاسازی و ترکیب‌های غریب این آلبوم مدیون حضور برایان انو به‌عنوان یکی از تهیه‌کنندگان‌اش است. او سبک سیال خودش را به تمامی آهنگ‌ها سرایت داده و شگفت آن‌که بعضی از هیجانی‌ترین لحظات آهنگ‌های پویا و انرژیک این آلبوم نه با حضور سنگین گیتار برقی بلکه با افکت‌های «انویی» ساخته شده‌اند. مثلا در آهنگ Fez - Being Born دقیق شوید تا طعم و حضور منحصر به فرد او را دریابید.
باید گفت که این آلبوم برای تمام طرفداران موسیقی راک چیزی در خودش دارد. برای آن‌هایی که راک سنگین دوست دارند قطعهStand Up Comedy با آن ریف‌های هارد‌راکی‌اش کنار گذاشته شده و برای طرفداران آلترناتیو راک قطعهGet On Your Boots و آن هیجان فزاینده‌اش را داریم. و اما یک آهنگ امتحان‌پس‌داده که در همان نوبت اول شنیدن‌اش دل‌و‌هوش شما را می‌رباید، قطعه‌ی محزون Moment of Surrender است که با پس‌زمینه‌ای نرم و مخملی شروع و در ادامه با خوانندگی رها و آزاد بونو و همراهی کیبوردی آسمانی مخلوط می‌شود و با یک سولوی بلوز‌وار به اوج می‌رسد و این‌گونه غم و شادی و نوستالژی را درهم می‌کند.این آلبوم یک جور تمرکز بی‌نظیر است بر ای این روزها. این موسیقی جادویی را باید وصل کنید توی کله‌تان و راه بیفتید توی خیابان‌ها و در دل داغ این تابستان و بگذارید انرژی بی‌حد و حصرش به تمام وجودتان رسوخ کند.

منبع: هفته‌نامه ایران‌دخت

به روز شده در : سه‌شنبه 31 شهريور 1388 - 12:17