برنامه یاد بعضی نفرات
 
بنیاد کودک
کپی رایت
کدام جرم سنگین تر است؟ سوء استفاده از علاقه مخاطبین یا دریافت غیرقانونی آثار موسیقی؛
نغمه هایی که فقط قیمتشان گران است
  • محمدجواد صحافی | منتقد موسیقی
     
موسیقی ما - چندیست که هنرمندان عرصه فرهنگ و هنر کشورمان با توسل به روشهای مختلف و مبتکرانه بر آن گشته اند تا فرهنگ خرید محصولات فرهنگی را در کشور نهادینه کنند برخی با کمک روابط عمومی بالای خود همچون مهران مدیری با مزه پرانی و بیان سخنانی ملتمسانه با چاشنی طنز از مردم درخواست خرید محصولاتش را می نماید و در ازای آن با انجام قرعه کشی های فراوان ، جوایز بزرگی را نیز به خریداران محصولاتش به پاس رعایت قانون کپی رایت تقدیم میکند و در این راه نیز موفق میگردد، برخی دیگر نیز از طرق قانونی اقدام به طرح شکایت علیه منتشر کنندگان غیر قانونی آثار مینمایند اگر چند تا کنون نیز توفیق چندانی در حصول نتیجه مطلوب به دست نیاورده اند ...

در این بین اما فیلمسازان از سایر فعالان عرصه هنر موفق تر بوده و با فروش محصولات سینمایی خود فرهنگ خرید محصولات سینمایی را در میان بسیاری از خانوادهای ایرانی نهادینه نموده اند ، در نقطه مقابل موسیقیدانان و هنرمندان این عالم پر نقش و نگار در این میان توفیق چندانی نیافته و مشتریان کپی و دانلود آثار هنرمندان همچنان از خریداران واقعی آنها به مراتب بیشترند ... اما هدف نگارنده در این یادداشت آن نیست که هنردوستان را همچون نوشتارهای مشابه دیگر ترغیب به خرید محصولات فرهنگی نماید؛  بالعکس در این زمینه تصمیم گیری نهایی را برعهده مخاطب گذاشته و از او میخواهد تا بهترین روش را برای تهیه یک اثر صوتی و یا تصویری انتخاب نماید .

اما قبل از آنکه به موضوع اصلی این نوشتار بپردازیم مقایسه ای داریم میان قیمت برخی آثار تصویری موسیقایی و فیلمهای سینمایی موجود در بازار ایران ...

کنسرت تصویری سیمرغ  و همایون هجده هزار تومان ، کنسرت تصویری گروه شمس بزرگداشت مولانا هجده هزار تومان ، کنسرت تصویری محمدرضا شجریان و گروه شهناز اجرا شده در سال 1387 با نام مرغ خوشخوان هجده هزار تومان، کنسرت اسفند ماه 1389 همایون خرم نوزده هزار و پانصد تومان ، کنسرت تصویری چند سال گذشته شهرام ناظری و لوریس چکناواریان در سالن میلاد نمایشگاه بین المللی تهران هجده هزار تومان ، کنسرت تصویری محمدرضا لطفی با نام هنر گام زمان چهارده هزار تومان و ...

در نقطه مقابل فیلم  سینمایی اسب حیوان نجیبی ست ساخته عبدالرضا کاهانی دو هزار پانصد تومان ، فیلم نارنجی پوش ساخته داریوش مهرجویی سه هزار تومان ، فیلم ورود آقایان ممنوع دو هزار و پانصد تومان ، فیلم پرسه درمه دو هزار و پانصد تومان ...

با اندکی مقایسه بین مبالغ ذکر شده در سطور بالا میتوان اختلاف فاحش بین قیمت بسته های فیلم و موسیقی را دریافت ؛ بدین صورت که میتوان با نصف قیمت تهیه یک مجموعه کنسرت تصویری چهار عدد فیلم فاخر به صورت کاملا اورجینال تهیه نمود،  در نقطه مقابل اگر فرد علاقه مندی که حد اقل حقوق کارگری را دریافت می نمایند ، تصمیم به تهیه چهار عدد مجموعه کنسرت تصویری هنرمندان مورد علاقه اش نماید ، بایستی مبلغی در حدود هشتاد هزار تومان بپردازد, به عبارت دیگر فردی که با حدا اقل حقوق کارگری در مجموعه ای مشغول کارست بایستی یک پنجم حقوق ماهیانه اش را صرف خرید چهار عدد کنسرت تصویری از هنرمندان محبوبش نماید .

حال سئوال اینجاست که در این میان یک مخاطب معمول به چه قیمتی بایستی نسبت به خرید اثری تصویری که هنرمندانش سود سرشاری از اجرای کنسرت همان اثر کسب نموده اند و مجددا در پی کسب درآمد بیشتری هستند اقدام نماید ؟ آیا اخذ مبلغی بسیار بالا برای کنسرتی که جز فیلمبرداری اش ( حال با یک یا چند دوربین ) هیچ زحمتی برای هنرمندان و تهیه کننده گان اش نداشته است و ساخت آن چونان یک فیلم نیاز به دکوپاژ ، لوکیشن ، صحنه و .... ندارد سوء استفاده از علاقه مخاطبین و شهرت و نام هنرمند نیست ؟

اما سالها طول کشید تا بسیاری از مردم و علاقه مندان به محمدرضا شجریان و موسیقی ایرانی ،  کنسرتی تصویری از ایشان را به طور قانونی در اختیار داشته باشند ؛ کنسرتی که در سال 1387 در تالار وزارت کشور برگزار گردید و چهار سال بعد  در سال 1391 نسخه تصویری آن جهت فروش به مردم عرضه شد ؛ در این میان قیمت بسیار بالای آن و عدم توانایی خرید این محصول توسط بسیاری از علاقه مندان هنوز آرزوی دیدن حتی نسخه تصویری این کنسرت را نیز در دل بسیاری گذاشته است ؛ آیا چون نام ایشان جناب شجریان یا ناظری یا خرم و یا هر نامی دیگریست بایستی محصولاتی که چنین اسامی را در جلد خود حک میکنند نیز با قیمتی بالا بفروش رسند ؟ آیا این صحیح است که چون هنرمندان موسیقی اصیل مان تولید کننده آثار فاخر هستند آثارشان نیز با مبالغ گزاف بفروش برسد ؟

در این میان وضعیت آثار صوتی نیز چندان مطلوب و مناسب نیست و قیمت یک آلبوم موسیقی بسیار بالاتر از حد تصور است این وضعیت عمدتا در موسیقی اصیل ایرانی بیش از سایر ژانرها به چشم میخورد و موسیقی پاپ با قیمتی نسبتا معقول تر به دست مخاطبین میرسند به عنوان نمونه اگر فردی هوس خرید آلبوم نغمه همرازان با صدای سالار عقیلی را نماید باید مبلغ شش هزار تومان ناقابل را به فروشنده پرداخت نماید و یا برای خرید آلبوم هم آواز پرستوهای آه با صدای علیرضا قربانی هفت هزار و پانصد تومان هزینه نماید . حال با وضعیت وخیمی که گریبان عالم موسیقی را گرفته و سالیان سال است که اثری ماندگار و ارزشمند را در عالم موسیقی نمیتوانیم بیابیم ، قطعا با در نظر درگرفتن هزینه پرداختی جهت تهیه یک آلبوم موسیقی ، پس از گوش سپردن توسط مخاطب با نارضایتی بیشتری به جهت عدم برخورداری از کیفیت مناسب و دلخواه وی همراه خواهد بود .

با این اوصاف ، انتظار بیهوده ایست که هنردوستان و علاقه مندان به آثار موسیقی اصیل تمایلی به خرید آثار موسیقی داشته باشند که البته در این مورد محق نیز هستند چرا که قیمت بالا و کیفیت پایین آثار و آلبومهای موسیقی باعث شده تا راحت ترین و بی دردسرترین کار که همانا دانلود و یا کپی غیر قانونیست مشتریان بسیار زیاد و البته پروپاقرصی را داشته باشند .

زمانیکه هزینه ساخت یک قسمت از یک سریال تلویزیونی چون قهوه تلخ از هزینه تولید یک کنسرت ویدئویی به مراتب بیشتر میگردد و در نقطه مقابل ، ویدئوی کنسرت با قیمتی بیش از هفت برابر قیمت یک فیلم سینمایی بفروش میرسد دیگر چه انتظاری میتوان از مخاطبان داشت تا آثار را به طور غیر قانونی اختیار ننمایند ؟

شاید بسیاری بر حقیر خرده گیرند که دلیل گران بودن آثار موسیقایی خاص بودن مشتریان آن و یا عدم حمایت توسط ارگانهای دولتی میباشد که به اعتقاد نگارنده تمامی اینها شاید بهانه ایست برای کسب سود بیشتر . چرا محاسبه قیمت تمام شده یک آلبوم تصویری یا صوتی موسیقی با احتساب تمام هزینه ها و زمانی که صرف تهیه آن شده است مطمئنا کمتر از ده هزار تومان خواهد شد . سئوال دیگری که در این میان مطرح میگردد چرایی قیمت بالای یک اثر ویدئویی که تماما نیز شامل اجراهای هنرمندان در کنسرتهای سنوات گذشته شان بوده است نسبت به آلبومهای صوتی موسیقی است  ؟

مگر نه اینکه برای تولید یک آلبوم صوتی هزینه های بسیار بیشتری چون اجاره استودیو ، استخدام نوازنده ؛ و.... بسیاری هزینه دیگر صرف میگردد تا بفروش رسیده و سودی را حاصل تهیه کننده و هنرمندان نماید ؟

مگر نه اینکه نود و نه درصد آلبومهای تصویری هنرمندان مان تماما ًمربوط به اجراهای زنده آنان در کنسرتهای قبلی شان گشته و این عزیزان سود نسبتا بالا و در خوری را از اجرای همین کنسرت کسب نموده اند و همانند تولید یک آلبوم موسیقی چشم انتظار فروش بالای نسخ ویدئویی خود برای تامین مخارج و هزینه های صرف نشده ! نیستند ؟ 

پس چرا باید به صرف ویدئویی بودن یک اثر موسیقی آن را به بالاترین قیمت ممکن به فروش برسانند ؟

با تمام این اوصاف اگر هنرمندان عزیزمان که هر چه دارند از صدقه سر همین مخاطبان و علاقه مندان است ، خود را جای آنها گذارند و فرض را بر این گیرند که به جای در آمدهای چند صد میلیونی سالیانه خود ماهیانه حقوقی معادل چهارصد الی پانصد هزار تومان دریافت می نمایند ؛ آیا برای تهیه اثری آن را کپی نموده یا با پرداخت هزینه ای بالا نسبت به خرید نسخه اصل آن اقدام میکنند  ؟

علی ایحال ، با شرایطی که هنرمندان و تهیه کنندگان آثار موسیقی بوجود آورده اند کپی غیر قانونی آثار موسیقی ایرانی نه تنها نمیتواند جرم تلقی گردد که در بسیاری موارد تلنگریست به هنرمندان عزیزمان که با اتخاذ شیوه هایی نو نسبت به تولید آثارشان همچون جذب اسپانسر و یا استفاده از روشهای توزیع سوپرمارکتی برای پایین آوردن قیمتها مخاطبین خود را راضی نگاه داشته و آنها را ترغیب به خرید نسخه های اصل نمایند .

 لازم به ذکر است در صورت ادامه روند کنونی زین پس این حقیر نیز به جرگه دریافت کننده گان غیر قانونی آلبومهای موسیقی خواهم پیوست !

محمد جواد صحافی
1/اردیبهشت /1392
 
منبع: 
اختصاصی سایت موسیقی ما
تاریخ انتشار : دوشنبه 2 اردیبهشت 1392 - 12:29

برچسب ها:

دیدگاه‌ها

دوشنبه 2 اردیبهشت 1392 - 13:35

احسنت آقای صحافی احسنت . بنده خودم از طرفداران پر و پا قرص موسیقی سنتی هستم . اما واقعا هزینه تهیه آلبوم ها ی سنتی اعم از صوتی یا تصویری بسیار بالاست . بنده موقع خرید آلبوم های پاپ چند نسخه تهیه میکنم و به دوستان و آشنایان هدیه میدم تا به نوبه ی خودم بتونم کم کم این کار فرهنگی رو ترویج بدم . اما متاسفانه با وجود علاقه ی بسیار بسیار بیشتر به موسیقی اصیل و سنتی ایران وقتی با همین اعداد و ارقام نجومی 15-20 هزار تومن مواجه میشم برام سخت میاد که حتی یه نسخه از اونو بخرم چه برسه بخوام فرهنگ سازی کنم . خوب اگه به سختی کاره که فکر نمی کنم موسیقی سنتی کارش از پاپ اینقدر سنگین تر باشه که قیمت هاش چند برابر باشه . فروش آلبوم های سنتی هم مشاهده میشه که خیلی کم تر از آلبوم های پاپه . دیگه نمیدونم علتش اینه که قیمتاش بالاست یا قیمتای بالا علتش اینه که فروش کمتری داره و تهیه کننده میخواد با همون فروش کم تر همون سود رو به دست بیاره و اختلاف رو جبران کنه !!!
اما تنها چیزی که ازش مطمئنم اینه که اساتیدی چون ناظری ، زنده یاد خرم و .... حاضر نیستند به ملت این حد فشار وارد شه و من فکر میکنم مقصر اصلی این قیمت های بالا تهیه کننده ها باشن . در هر حال امیدوارم قیمت آلبوم ها و کنسرت ها چه پاپ چه سنتی چه سایر ژانرها قدری مناسب ترباشه تا تمام اقشار جامعه بتونن از هنر لذت ببرن و هنرمندا رو حمایت کنن . در غیر این صورت فکر میکنم منم مشتری دانلود کردن بشم و به دانلود پناه بیارم :(( با تشکر از موسیقی ما ...

دوشنبه 2 اردیبهشت 1392 - 14:53

متن خوبی بود که به بزرگترین دغدغه دوست داران موسیقی پرداخته بود و باید هنرمندان و شرکت های طرف قرارداد آن ها سعی کنند به راه حلی با هم برسند که هزینه کنسرت ها و تهیه نسخه اورجینال آثارشان را به کمترین مقدار ممکن برسانند تا مخاطب هم برای خرید این اثر ترغیب شود

دوشنبه 2 اردیبهشت 1392 - 15:17

خدا خيرت بده اقاي صحافي ..
خيلي متن پرباري بود ..بعضي ها فقط بلدن شعار بدن ..

(تو رو به مقدساتتون قسم كپي نخريد ) جوانب ديگه رو هم در نظر بگيريد بعد قسم بديد ..
يه حساب سر انگشتي بكني تو همين برگزاري كنسرت چيزي حدود سيصد چهارصد ميليون گيرشون مياد ..
تو مملكت جهان سوم فقط قيمتها مدرنيتست وبس ...

دوشنبه 2 اردیبهشت 1392 - 17:49

متاسفم واسه سايت موسيقي ما كه چنين مقاله اي رو منتشر ميكنه
ومتاسفم واسه نگارنده كه ميگه اگه اين روند ادامه پيدا كنه من هم رايتي ميخرم
ادبيات توجيه بيماري اصلي جامعه ماست
بنده هم ازخريد چنين البومهايي عاجزم يا حداقل قدرت خريد همه اونها رو ندارم ولي تا قيامت هم حاضر نيستم نسخه رايتي اونها رو بخرم...به نظر من هنرمندان مختارن كه اثر هنري خود را قيمت بگذارن وشما نهايتا ميتوانيد نخريد ولي اينكه كارزشتي چون خريدن كپي يا دانلود يك اثرهنري اينگونه توجيه شود .اقعا جاي تاسف دارد...

دوشنبه 2 اردیبهشت 1392 - 18:19

آدم مجبور میشه دانلود کنه

دوشنبه 2 اردیبهشت 1392 - 19:45

«فقط قیمتشان گران است» به احترام این جمله فقط میشه سکوت کرد . مرسی .

دوشنبه 2 اردیبهشت 1392 - 21:54

حرفشون تا حدی درسته ولی فیلم فروش خود در سینما را دارد و فروش سی دی ها فروش دوم انهاست . طبیعی است که ارزان تر باشد . ولی البوم ها موسیقی فروش عمده را در کنسرت دارند که ان هم همه هنرمندان نمیتونن کنسرت بدن یه عده ای شون میتونن. که البته انها هم ماشالا پول بلیت کنسرتهاشون سر به فلک میکشه. الان یه البوم اورجینال اگه بسته بندی مقوایی باشه سه هزار تومن و اگه کاور پلاستیکی باشه بین 6 تا 8 هزار تومن متغیر است. الان یه پیتزا میخوریم سیزده هزار تومن تموم میشه . پس اابوم اورجینال خریدن خیلی هم کار شاقی نیست.

دوشنبه 2 اردیبهشت 1392 - 22:12

اقای محمدجواد صحافی
این دوره که همه یه جورایی به فکر خودشونن به و جز کسب درامد به چیز دیگه ای اهمیت نمیدن واقعا دستت درد نکنه حرف دل مردم رو زدی
بعضی هزینه ها واقعا سرسام اور اصلا وحشتناک

دوشنبه 2 اردیبهشت 1392 - 22:45

دوست عزیزم آقای محمدجواد صحافی ضمن درود بر شما ,
بسیار از مسائل و مشکلاتی که مخاطبین و اهالی هنر اعراض میکنند خود دستندرکاران محترم هم پرفراز و نشیب تر میدانند لیک بسیاری از آنها به دلیل در خطر افتادن منافع شخصی خودشان اقرار نخواهند کرد موضع های آشکار فعلی را لذا تا از هسته شکوایه نشود کاری بس ژاژ است و اتلاف زمان !
متاسفانه عدم وجود منطقی فرهنگ و عدم اجرای درست فرهنگ سازی در ایــران کار را نه تصحیح بلکه به همین منوال پیش خواهد برد که بهتر نخواهد شد ,
سخــن صریح شما را نه تکذیب بلکه کاملا تصدیق خواهم کرد و هرآنچه که جنابعالی متذکر شده اید را میتوان در بازار هنر با مصداق های فراوان تری مشاهده کرد.
در تمام صنعت های فعلی نقصان های مضاعفی بوجود آمده که ظاهرا توجیحی بیش نیست لیکن بنیان آن را دچار تزلزل و پی در پی علامت های سوال نشانه میروند و هیچ ...
بـــاز هم امیــدوار هستیم تا مسئولین اجرایی و بالا مقام بجای ایراد کردن مجالی دهند برای خدمت به مردم و اتمام وظیفه و مسئولیت خود , که متاسفانه این فعل تا حال حاظر مشهود نبوده است !
والسلام.

**" هر کس مشکلی بیند و عملی از او سر نزند بداند که از ما نخواهد بود "**
حضرت علـــی (ع)

سه شنبه 3 اردیبهشت 1392 - 02:31

"ا شرایطی که هنرمندان و تهیه کنندگان آثار موسیقی بوجود آورده اند کپی غیر قانونی آثار موسیقی ایرانی نه تنها نمیتواند جرم تلقی گردد که در بسیاری موارد تلنگریست به هنرمندان عزیزمان "
برادر من چرا مغالطه می کنی؟یعنی چی؟قیمت یک محصول رو تولید کننده اش تعیین می کنه، شما هم یا بهاش رو می پردازی و اون رو تهیه می کنی یا بیخیالش می شی یا می دزدی.حالا این کار،پشت مقاله ی چند صد کلمه ای هم دزدیه.هرچقدر هم بخواین با استدلال های غیرمطنقی و نادرست وجاهت ببخشید بهش،نمیشه."دزدیه".

پنجشنبه 5 اردیبهشت 1392 - 10:14

قطعا خريدن نسخه رايتي و يا دانلود يك اثر هنري بدون اجازه صاحب اثر يك نوع دزدي ست.
منطق توجيه بلاي مردم وكشور ايرانه . هركس در جاي خودش داره كارهاي غلطش رو توجيه مي كنه
چون گرونه دانلودميكنيم.چون گرونه رايت مي كنيم.
آخه چرا يه كم درست به قضيه نگاه نمي كنيد...
اين آلبومها اگه قيمتشون 2برابر اين هم باشه رايت و دانلودشون رو توجيه نمي كنه
ولي ميشه به اون خواننده يا شركت منتشر كننده اثر انتقاد كرد و يا اون البوم رونخريد ولي نبايد به خواسته هامون به هر طريقي كه دلمون خواست برسيم

دوشنبه 9 اردیبهشت 1392 - 16:19

موسیقی سنتی نمی دونستم انقدر ...
قیمت گزاف بلیط کنسرت ها بس نیست ...
دست شما در نکنه بابت مقاله خوبتون

چهارشنبه 18 اردیبهشت 1392 - 16:10

انصافا خیلی گرونه پول کنسرت خواننده های پاپ!!!!

افزودن یک دیدگاه جدید

محتوای این فیلد خصوصی است و به صورت عمومی نشان داده نخواهد شد.

Plain text

  • هیچ تگ HTML ی مجاز نیست.
  • آدرس صفحات وب و آدرس‌های پست الکترونیکی بصورت خودکار به پیوند تبدیل می‌شوند.
  • خطوط و پاراگراف‌ها بطور خودکار اعمال می‌شوند.
CAPTCHA
This question is for testing whether or not you are a human visitor and to prevent automated spam submissions.



دانلود نغمه هایی که فقط قیمتشان گران است | موسیقی ما